bir teknoloji insanının blogla imtihanı

Teknolojiyle aram iyidir. Böyle olması ve böyle kalması için çaba sarfederim. Kafamın basmadığını düşündüğüm şeylerin çoğunu da tembelliğimden anlamadığımı düşünürüm. Ama yine de sevgili okur, safari ve chrome'dan blog'a yazmak için gerekli pencereyi bulamadım!  Dipteki nakış detayı üzerine kırmızı kadife gibi serilmiş fonu altın işlemelere donatmış diğer yazıları okuyorum, yorum yapabiliyorum ama şahsıma ait yeni bir başlık açamıyorum. Bundan önceki yazını nasıl yazdın diyeceksiniz, bilmiyorum. Hatırlamıyorum. Başlığı bir şekilde açtım ama içini cep telefonundan doldurmuştum. Yine öyle yapıyorum ama inanmazsınız içimde bir sıkışmışlık hissi. Bir an için bile olsa kendimi ifade edemememin bir yansıması mı acaba :)

Neler yazacaktım, içimi dökmüş oldum. Yarına yine sorularımla geliyorum yeni metnimle ilgili. Yeni metni olduğu gibi okuyup, Cansu'cuğumun yönlendirmeleriyle tekrar tekrar okuyup sonra da cevaplarını bulamazsam ona yönlendirmek istediğim bir kaç soru var. Misal, seyirci ve sokak arasında bazen çok keskin dönüşler oluyor, bunun nasıl altından kalkacağız, değiştirecek miyiz? Misal, babayla olan ilişki (soru haline getiremedim ama biliyorum içimden ne diyeceğimi). Misal, gölge perdesi nasıl olacak.

Ayrıca yeni metinle birlikte kafamdaki atmosferde değişiklikler oldu, bunu da paylaşaciim. 🙃

Hepsinin de cevabını yesyeni defterime yazaciim 😎

Şahmeran'ı düşünmek çok mutlu ediyor sevgili okur, darısı seyredenin başına 💕

elif